پس هر گاه براى بنده يقين حاصل شد ديگر باك ندارد كه به سختى روز بگذراند يا به آسانى و هر گاه اين بنده در حال مرگ باشد فرشتگان بر بالين او مىايستند و در دست هر فرشته ظرفى از آب كوثر و ظرفى از شراب بهشت است كه روانش را سيراب ميكنند تا سختى و ناگوارى مرگ از او بر طرف شود ، مژدهء بزرگى به او ابلاغ ميكنند ، به وى ميگويند خوشا به حال تو چه جايگاه نيكوئى دارى هم اكنون بر ميزبان عزيز و حكيم و دوست و نزديكى وارد ميشوى ، سپس روحش از دست فرشتگان پرواز مىكند و با سرعت بيشتر از يك چشم بهمزدن ، به دربار الهى بالا ميرود ، ديگر بين او و خداوند پرده و حجابى باقى نمىماند ، . . .
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 317
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٣١٧