امّا پيوند نسبى و رضاعى بدون پيوند دينى ، از نظر اسلام ، اثرى بر آن مترتّب نيست ؛ مانند دو نفر كه به طور نامشروع ، در پدر يا مادر و يا هر دو شريكاند . اسلام ، همانطور كه ميان فرزند متولّد از زنا با پدر و مادر طبيعى خود ، نسبتى قائل نيست ، تولّد دو نفر از يك پدر و مادر ، يا شير خوردن آنان را از يك مادر ، بدون پيوند دينى ، معتبر و منشأ آثار شرعى و حقوقى نمىداند .
دو . ايجاد قوىترين پيوندهاى اجتماعى
اسلام ، با تشريع قانون برادرىِ دينى ، از يك سو با تعصّبهاى نارواى نژادى ، قبيلهاى و حزبى به مبارزه برخاست و از سوى ديگر ، قوىترين و كارآمدترين پيوندهاى اجتماعى و سياسى را در امّت اسلامى به وجود آورد .
ادبياتى كه احاديث اسلامى براى تبيين پيوند دينى به كار گرفتهاند ، فوق العاده تأمّل برانگيز و جالب توجّه است . احاديث اسلامى ، نه تنها همه مسلمانان را برادر يكديگر مىدانند ، بلكه تأكيد مىكنند كه آنان ، برادر يكديگر از يك پدر و مادر هستند ! « 1 » و اين برادرى ، ريشه در طينت و فطرت و نورانيت جان آنان دارد . « 2 »
سه . اسلام ، دينِ دوستى و برادرى
اسلام ، دينِ دوستى و برادرى است . از اين رو ، براى هر چه نزديكتر شدنِ مسلمانان به يكديگر ، اين آيين ، تنها به تشريع قانون برادرىِ دينى و تأكيد بر آثار و بركات فردى و اجتماعى ، « 3 » و دنيوى و اخروى « 4 » آن ، بسنده نكرده ؛ بلكه محبّت مسلمانان را نسبت به يكديگر ، به عنوان يك فريضه دينى ، واجب كرده است ، چنان كه از پيامبر اسلام ، روايت شده است :
هامش
( 1 ) ر . ك : دانشنامه ميزان الحكمه : ج 2 ص 27 ( مؤمن ، برادر پدر و مادرىِ مؤمن است ) .
( 2 ) ر . ك : دانشنامه ميزان الحكمه : ج 2 ص 26 ح 546 ، 547 و 548 .
( 3 ) ر . ك : دانشنامه ميزان الحكمه : ج 2 ص 23 ( تشريع برادرىِ دينى ) .
( 4 ) ر . ك : دانشنامه ميزان الحكمه : ج 2 ص 31 ( جامعه دينى ، همانند پيكرى واحد است ) .