و در سال هشتم هجرى ، سال فتح مكّه ، به مدينه رفت . عمر ، در دوران خلافتش ، با او مشورت مىكرد . ابن عبّاس در دوره خلافت امير مؤمنان على عليه السلام از ياران و هواداران و مشاوران ايشان و يكى از كارگزاران و امراى لشكر او بود . او در زمان به شهادت رسيدن امام على عليه السلام ، حاكم بصره بود و با امام حسن مجتبى عليه السلام بيعت كرد و [ مجدّدا ] از جانب ايشان به بصره رفت . او با امام حسين عليه السلام در كربلا شركت نكرد . علّت آن را بعضى ، نابينا بودن وى دانستهاند .
عبد اللّه بن عبّاس ، در تفسير و حديث و فقه ، عالمى بلندپايه بود و در علم ، شاگرد امام على عليه السلام بود . او به سال 68 ق ، در حالى كه 71 سال داشت ، در تبعيدگاهش طائف ، از دنيا رفت . ابن عبّاس ، اين جمله را بسيار مىگفت : " بار خدايا ! به واسطه محمّد و خاندان او به تو تقرّب مىجويم . بار خدايا ! به واسطه ولايت شيخ على بن ابى طالب عليه السلام به تو تقرّب مىجويم " .
ر . ك : رجال البرقى : ص 2 ، رجال الطوسى : ص 42 ش 284 و ص 70 ش 641 و ص 102 ش 1011 .
عبد اللّه بن مسعود
او از ياران پيامبر خدا بود كه در همان اوايل اسلام ، مسلمان شد . وى ، دو بار هجرت كرد و در جنگ بدر و جنگهاى پس از آن ، شركت داشت . ابن مسعود ، كفشدار پيامبر صلى اللّه عليه و آله بود و از ايشان ، بسيار روايت كرده است .
ر . ك : الاصابه : ج 4 ص 199 ش 4970 ، رجال الطوسى : ص 42 ش 286 .
عبد اللّه ذو البِجادين
او هنگامى كه نزد پيامبر صلى اللّه عليه و آله آمد ، نامش عبد العزّا بود . پيامبر خدا ، نام عبد اللّه و لقب ذو البِجادين را بر او نهاد ؛ زيرا هنگامى كه اسلام آورد ، قومش او را برهنه ساختند و يك بِجاد ( گليم ) بر او پوشاندند . عبد اللّه ، از ميان آنان به سوى پيامبر خدا گريخت و وقتى نزد پيامبر صلى اللّه عليه و آله رسيد ، گليمش را دو پاره كرد و يك پاره را ازار ( شلوار ) خود كرد و ديگرى را رَدا ( پيراهن ) . از اين رو ، به او ذو البِجادين گفتند . وجوه ديگرى هم در اين باره گفته شده است .