رحلت پيامبر صلى اللّه عليه و آله اسلام آورد . چون جرير ، زيباروى بود ، به او لقب يوسف امّت ، داده بودند . وى بزرگ قومش بود . هنگامى كه جرير بر پيامبر صلى اللّه عليه و آله در آمد ، ايشان ، او را گرامى داشت و فرمود : " هرگاه كريمِ قومى بر شما وارد شد ، او را گرامى بداريد . .
ر . ك : رجال الطوسى : ص 33 ش 148 ، اسد الغابة : ج 1 ص 333 .
شايان ذكر است كه مسجد جرير ، در الكافى و تهذيب الأحكام و الخصال ، از مساجد نفرين شده به شمار رفته است و روايت شده كه جرير ، در روزگار امام على عليه السلام به معاويه پيوست و امام عليه السلام نيز او را نكوهش كرد و خانهاش را ويران ساخت .
جُعَيل بن زياد
او از ياران پيامبر خدا بود كه همراه ايشان جنگيده بود . در كوفه سكونت داشت . .
ر . ك : رجال الطوسى : ص 34 ، ش 170 ، اسد الغابة : ج 1 ص 596 .
حارثة بن مالك
حارثة بن مالك بن نعمان انصارى ، كسى است كه با دعاى پيامبر صلى اللّه عليه و آله به فيض شهادت رسيد . . ر . ك : الإصابة : ج 1 ص 689 ش 1483 .
حُذَيفة بن يمان
ابو عبد اللّه حُذَيفة بن يمان بن جابر عَبَسى ، از ياران بزرگ و سرشناس پيامبر خدا بود . وى در جنگ بدر حضور نداشت ؛ امّا در جنگ احُد و ديگر جنگها شركت داشت . او مَحرم اسرار [ و مأمور ] پيامبر خدا در ميان منافقان بود . وى يكى از كسانى بود كه بر عقيده خويش ، پايدار ماندند و با گامهاى استوار ، در كنار على عليه السلام ايستادند . حُذَيفه ، از جمله كسانى بود كه در تشييع جنازه فاطمه زهرا عليهاالسلامشركت كرد و بر پيكر پاك آن بانو ، نماز خواند . وى در روزگار عمر و عثمان ، حاكم مدائن شد . او در آغاز خلافت امير مؤمنان ، بيمار بود و با اين حال ، نتوانست از بيان فضايل و مناقب ايشان ، زبان فرو بندد . از اين رو ، با همان پيكر بيمارش بر منبر رفت و از او ستايشها كرد و برايش بيعت گرفت و هفت و به قولى چهل روز بعد ، از دنيا رفت . .
ر . ك : رجال الطوسى : ص 35 ش 178 و ص 60 ش 511 ، اسد الغابة : ج 1 ص 468 .