سلمان
ابو عبد اللّه سلمان فارسى ، سلمان محمّدى ، زاهدى روشنضمير و پاكنهاد ، از تبارى پارسى بود . زادگاه او رامهرمز است ؛ امّا اصالتا اصفهانى است . سلمان ، از ياران و الا مقام پيامبر خدا بود كه در جنگ خندق ، شركت داشت و با هوش خود و استفاده از آگاهىاش از فنون جنگ به مسلمانان كمك كرد و پيشنهاد حفر خندق را داد و اين پيشنهاد او با استقبال ، رو به رو شد . سلمان ، در نهايتِ زُهد و وارستگى مىزيست و از زرق و برق زندگى ، روىگردان بود . او پس از رحلت پيامبر خدا ، حريم حق را پاس داشت و از مسير حق ، منحرف نشد . سلمان از شيفتگان امام على و اهل بيت عليهم السلام و از ياران مخلص على عليه السلام و جزو " شُرطَةُ الخميس ( نيروهاى ويژه نظامى ) " بود . عمر ، او را به حكمرانى مدائن گماشت . حكومت وى در مدائن ، از مظاهر افتخارآفرين و غرورانگيز حكومت در اسلام است . سلمان ، از كسانى است كه عمر دراز كردهاند . وى به سال 34 ق ، در ايّام خلافت عمر يا عثمان ، در مدائن ، ديده از جهان فرو بست .
ر . ك : دانشنامه اميرالمؤمنين : ج 12 ص 157 162 .
عبد اللّه بن جعفر
وى از ياران پيامبر خدا و امام على و امام حسن عليهماالسلام بود و روايات اندكى دارد .
ر . ك : رجال الطوسى : ص 42 ش 287 و ص 70 ش 642 و ص 95 ش 942 .
او شخصى كريم ، بخشنده ، خوشذوق ، خوشاخلاق ، پاكدامن و گشادهدست بود و او را " بحر الجود ( درياى بخشش ) " مىگفتند . مىگويند : در ميان مسلمانان ، سخاوتمندتر از او وجود نداشته است . او به سال هشتاد هجرى در نود سالگى ، درگذشت .
ر . ك : الاستيعاب : ج 3 ص 880 .
عبد اللّه بن عبّاس
ابو العباس عبد اللّه بن عبّاس بن عبد المطّلب قُرَشى هاشمى ، از مفسّران و محدّثان پرآوازه در تاريخ اسلام است . او سه سال پيش از هجرت ، در شعب ابو طالب ، در مكّه ، متولّد شد