" وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً
. « 1 »
و از فتنهاى كه تنها به ستمكاران شما نمىرسد ، بترسيد " .
بر اساس نظام حكيمانه آفرينش ، نتيجه ظلم ، فراگير است . آتش كه گرفت ، خشك و تر مىسوزند . كردار ناشايست انسان ، نه تنها مايه فساد جامعه مىشود ، بلكه محيط زيست را نيز تباه مىسازد :
" ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ
. « 2 »
و به سبب آنچه دستهاى مردم فراهم آوردهاند ، فساد در خشكى و دريا نمودار شده است " .
در جهان اسباب ، هنگامى كه توده مردم در برابر تجاوز و حقكشىها سكوت مىكنند ، همه آنها و حتّى مستضعفان ، به انواع بلاها كه آثار تكوينى گناهاند دچار مىشوند و دعاى نيكان نيز براى تغيير سرنوشت جامعه ، ثمربخش نخواهد بود ، چنان كه امام على عليه السلام فرمود :
لا تَترُكُوا الأَمرَ بِالمَعروفِ وَ النَّهىَ عَنِ المُنكَرِ ، فَيُوَلّى عَلَيكُم شِرارُكُم ، ثُمَّ تَدعونَ فَلا يُستَجابُ لَكُم . « 3 »
امر به معروف و نهى از منكَر را ترك نكنيد ، كه مبادا بَدانتان بر شما مسلّط شوند و آن گاه ، دعا كنيد و دعايتان مستجاب نشود .
3 . رعايت نكردن مسائل بهداشتى
در جهان اسباب ، تنها گناه نيست كه در سرنوشت جامعه و از جمله انسانهاى مستضعف ( ناآگاه و ناتوان ) ، مؤثّر است ؛ بلكه اشتباه پدران و مادران و رعايت
هامش
( 1 ) انفال : آيه 45 .
( 2 ) روم : آيه 41 .
( 3 ) نهج البلاغة : نامه 47 .