تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 589

مساهمون:

ص٥٨٩
نكردن مسائل بهداشتى به وسيله آنان نيز در پيدايش افراد معلول و عقب‌مانده ذهنى ، مؤثّر است . « 1 » در اين گونه موارد ، مسئوليت ناكامى اين گونه افراد ، مستقيما متوجّه انسان‌هاى آگاه است و بر خداوند متعال ، ايرادى وارد نيست ؛ چرا كه در اين زمينه و براى پيشگيرى از پيدايش اين گونه افراد ، رهنمودهاى ارزنده‌اى از پيشوايان اسلام به مردم ارائه شده است . « 2 »

4 . حكمت‌هاى ناشناخته

افزون بر عواملى كه درباره ناكامىهاى مستضعفانْ بِدانها اشارت رفت ، چه بسا حكمت‌هاى نهفته‌اى وجود دارند كه بر ما مجهول‌اند و اگر راز آنها گشوده شود ، مشخّص مىگردد كه آنچه به وقوع پيوسته ، عين عدل و حكمت است ، چنان كه در جريان همراهى موسى عليه السلام با خضر عليه السلام ، هنگامى كه خضر عليه السلام پسر بچّه به ظاهرْ بىگناهى را كُشت ، موسى عليه السلام به شدّت به وى اعتراض كرد كه :
" أَ قَتَلْتَ نَفْساً زَكِيَّةً بِغَيْرِ نَفْسٍ لَقَدْ جِئْتَ شَيْئاً نُكْراً
. « 3 » آيا شخص بىگناهى را بدون اين كه كسى را به قتل رسانده باشد ، كشتى ؟ واقعا كارناپسندى مرتكب شدى " . آن گاه خضر عليه السلام براى بيان اين كه كارش صحيح و حكيمانه بوده است ، مىگويد :
" وَ أَمَّا الْغُلامُ فَكانَ أَبَواهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِينا أَنْ يُرْهِقَهُما طُغْياناً وَ كُفْراً * فَأَرَدْنا أَنْ يُبْدِلَهُما رَبُّهُما خَيْراً مِنْهُ زَكاةً وَ أَقْرَبَ رُحْماً
. « 4 » و امّا نوجوان ، پدر و مادرش ، [ هر دو ] مؤمن بودند . پس ترسيديم [ مبادا ] آن
هامش
( 1 ) ر . ك : دانش‌نامه احاديث پزشكى . ( 2 ) ر . ك : دانش‌نامه احاديث پزشكى . ( 3 ) كهف : آيه 74 . ( 4 ) كهف : آيه 80 81 .