تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 457

مساهمون:

ص٤٥٧
امام ، در موقعيت ولايت تكوينى ، خورشيدى است فروزنده‌تر از خورشيد محسوس ، كه در باطن نامحسوس جهان ، نورافشانى مىكند و به ملكوت آسمان‌ها و زمين و ضمير انسان‌هاى شايسته ، روشنايى مىبخشد و مؤمنان راستين ، به اذن خداوند متعال ، در پرتو نور امام ، به مقصد اعلاى انسانيت مىرسند . « 1 »

دو . قوام معنوى جهان هستى

امام ، در جايگاه ولايت تكوينى ، ركن معنوى جهان هستى است و بقاى نظام طبيعت ، در گروِ وجود مادّى انسان كامل است و بدون او ، نظام زمين و آسمان از هم فرو مىپاشد . از نگاه روايات اهل بيت عليهم السلام ، در عصر غيبت امام معصوم ، هر چند جامعه بشر از رهبرى سياسى و فرهنگى او محروم است ، از بركات هدايت باطنى و ولايت تكوينىِ او بىبهره نيست . « 2 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : رهبرى در اسلام : بخش اوّل : فلسفه رهبرى / فصل چهارم : رهبرىِ باطنى . ( 2 ) ر . ك : دانش‌نامه ميزان الحكمه : ج 6 ص 87 ( حكمت تكوينى ) .