تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 193

مساهمون:

ص١٩٣
لا تَقولوا : أَجبَرَهُم عَلى المَعاصىَ ، فَتَظلِموه . « 1 » نگوييد : آنها را به گناهان وا داشته ، كه به او ستم مىكنيد . نيز از امام صادق عليه السلام روايت شده : اللّهُ أَعدَلُ مِن أن يُجبِرَ عَبدا عَلى فِعلٍ ثُمَّ يُعَذِّبَهُ عَلَيهِ . « 2 » خداوند ، عادل‌تر از آن است كه بنده‌اى را به كارى وا دارد و آن گاه او را براى آن ، عذاب كند .

3 . مردود بودن نفى حسن و قبح عقلى و آموزه‌هاى دينى

نظريّه جبر ، علاوه بر اين كه با عدل خداوند منافات دارد ، حكمت نبوّت ، امامت ، معاد و نيز همه آموزه‌هاى دينى و حسن و قبح عقلى را نفى مىنمايد ؛ چرا كه انسان مجبور ، همچون حيوانات و جمادات خواهد بود و در مورد اين موجودات نمىتوان سخن از مسئوليت و تكليف و شريعت و معاد و ديگر آموزه‌هاى دينى به ميان آورد . بنا بر اين ، دلايلى كه آموزه‌هاى يادشده را اثبات مىكنند ، همگى دلايل ردّ نظريّه جبر نيز هستند .

دو . نظريّه تفويض

تفويض در لغت ، به معناى واگذار كردن و تسليم كردن امرى به ديگرى است و در احاديث و علم كلام ، معانى متعدّدى دارد . در اين جا ابتدا به اين معانى اشاره مىكنيم و پس از آن ، معناى مورد بحث در مسئله جبر و اختيار را توضيح خواهيم داد .
هامش
( 1 ) ر . ك : دانش‌نامه عقايد اسلامى : ج 9 ص 14 ح 6105 . ( 2 ) ر . ك : دانش‌نامه عقايد اسلامى : ج 9 ص 20 ح 6114 .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 193 | محمد الريشهري