متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 758

و ايوان آن مستمندان برفتند و پانزده فرزند گرامى خسرو شاه را كه در ايوان شاه در بند بودند ، بىهيچ گناهى در زندان بكشتند . چون شيروى سخن اين كار را بشنيد ، چندى بگريست « 1 » و سپس بيست نگاهبان بفرستاد تا پس از مرگ آن شاه كشته ، زنان و كودكان آنها را نگاه بدارند . شيروى شاه را نيز ياراى گفتن هيچ چيزى نبود و همواره آن اندوه خود را نهان مىداشت . شد آن پادشاهى و چندان سپاه * بزرگى و مردى و آن دستگاه كه كس را ز شاهنشهان آن نبود * نه از نامداران پيشين شنود خردمند گويد نيابد بها * هر آنكس كه ايمن شد از اژدها جهان را مخوان جز دلاور نهنگ * بخايد به دندان چو گيرد به چنگ اكنون ديگر كار پرويز شاه بسر آمد و آن تخت نامور و گنج و سپاه برفت . داستان شيرويه با شيرين - زن خسرو پرويز - و كشته شدن شيرويه اينك كه روزگار خسرو را به پايان آوردم ، سخن از كار شيروى و شيرين مىگويم . چون پنجاه و سه روز از كشته شدن آن شاه باآفرين بگذشت ، شيروى كسى را به نزد شيرين فرستاد و به دو گفت : اى فريبكار و جادوگرى كه تنها جادو و بدخويى