متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 45

و بىدرنگ زين و لگام را برداشت و خودش با شادى به نزديك آن اسپ رفت . ناگهان آن اسپ سپيد چنان برجاى خود رام شد كه هيچ از جاى نجنبيد . لگام را از شاه بگرفت و به هنگام زين نهادن نيز رام بود . چون شاه زين را بر آن نهاد و دوال زين را هم بكشيد ، باز آن نهنگ از جاى خود نجنبيد . پس يزدگرد به پشت او رفت تا دُمش را نيز ببندد كه ناگاه آن اسپ كه سُمهايش بسان سنگ بود ، خروشان گشت و بغرّيد و با دو پايش چنان لگدى بر سر يزدگرد بزد كه ديگر آن سر و افسرش بر خاك آمد . ز خاك آمد و خاك شد يزدگرد * چه جويى تو زين بر شده هفت گرد چو از گردش او نيابى رها * پرستيدن او نيارد بها به يزدان گراى و به دو كن پناه * خداوند خورشيد و گردنده ماه چون يزدگرد بدين گونه كشته شد ، آن اسپ آبى شتابان همچون گَرد به آن چشمهء لاژوردين آمد و به درون آب رفت و ديگر تنش ناپديد گشت . براستى كه هرگز كسى چنين شگفتىاى در گيتى نديده است . ناگاه از ميان سپاه خروشى همچون كوس برآمد كه : اى شاه ، اين مرگ تو بود كه تو را به توس آورد « 1 » . پس همگى جامه‌هاى