متن كامل شاهنامه فردوسى (شرح ميترا مهرآبادى) — صفحة 847

نرسى پسر بهرام « 1 » پادشاهى نرسى پسر بهرام نُه سال بود « 2 » چون نرسى بر تخت پيلسته بنشست و تاج بر سر نهاد ، همهء مهتران - كه از درد پدرش سوگوار بودند - با بشارهايى به پيش او آمدند . نرسى سپهدار بر ايشان آفرين بكرد و گفت : اى مهربانان با داد و كيش ، بدانيد كه كردگار گيهان به ما خِرد و شرم و جوانمردى و انديشه و آواى نرم بداد . اگر مرا از اختر زيانى نرسد ، شما را از من شادمانى خواهد رسيد . چون خردمندى با تو دوست گردد ، او را با خود همچون يك پوست بدان . تو كردار خوب را از توانايان و خِرد را از دانايان بشناس . دليرى از هوشيارى است و دلاور شايستهء ستودن باشد . هر كه از كار بگريزد ، نام و آبروى ازو دور گردد و همانا كه تنبلى و تن آسانى مردم از بددلى ايشان باشد .