كه خداى تعالى حكايت نموده ذكر نوح عليه السلام را در كتاب خود
( يا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مالًا إِنْ أَجرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ )
« 1 » .
گفت نوح عليه السلام : اى گروه من نمىخواهم از شما بر تبليغ رسالت مالى را كه مزد كار من باشد ، تا بر شما گران آيد اگر ادا كنيد ، يا بر من شاق نمايد اگر ابا نمائيد ، نيست مزد من مگر بر خدا كه آن ثواب آخرت است .
آوردهاند كه اشراف قوم مىگفتند : كه اى نوح اراذل را از مجلس خود دور كن تا با تو مجالست كنيم ، چه نشستن ما با اين گروه اراذل موجب ننگ و عار ما مىشود ، همچنان كه كفّار زمان خاتم الأنبياء صلى الله عليه و آله نيز همين مىگفتند .
نوح عليه السلام در جواب فرمود : كه نيستم من رانندهء آنها از نزد خود كه گرويدهاند به خدا و پيغمبر او ، به درستى كه ايشان ملاقات كننده و رسندهاند به جزاى پروردگار خود ، و ليكن مى بينم شما را گروهى كه نمىدانيد قدر ايشان را .
باز آن حضرت فرمود : و ذكر نمود خداى عزّوجلّ از هود عليه السلام كه گفت :
( لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذِي فَطَرَنِي أَ فَلا تَعْقِلُونَ )
« 2 » اى قوم نمىخواهم از شما بر تبليغ رسالت مزدى ، همهء رسولان قوم خود را از بى طمعى خبر دادهاند جهت دفع تهمت و خلوص نصيحت ، چه دعوت و موعظه وقتى فائده مىرساند كه به طمع فاسد آلوده نباشد ، از اين جهت فرمودهاند كه :
نيست مزد من مگر بر آن كس كه به محض قدرت بيافريد مرا ، آيا فهم نمىكنيد و عقل خود را كار نمىفرمائيد ، تا محق را از مبطل تميز كنيد .
و گفت خداى عزّوجلّ مر پيغمبرش را كه محمّد صلى الله عليه و آله است :
( قُلْ
- يا قوم -
لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى )
بگو اى محمّد به امّت خود كه نمىخواهم
هامش
( 1 ) سورهء هود : 29 .
( 2 ) سورهء هود : 51 .