عوض تبليغ رسالت از شما مزدى مگر محبّت خويشان خود را ، و فرض و متحتّم نگردانيد خداى تعالى دوستى ايشان را مگر آن كه به تحقيق دانست كه ايشان مرتد از دين نمىشوند ، يعنى : بعد از اختيار دين كافر نمىشوند هر گز ، و بر نمىگردند به گمراهى بعد از آن كه اختيار هدايت نمودند ابداً .
و ديگر جهت امر به مودّت قربى آن است كه مردى دوست است مردى را ، پس مىباشد بعضى از فرزندان و اهل بيت محبوب او دشمن داشته باشد مر او را ، پس سالم نمىماند از براى مرد محب دل آن مرد دوست داشته شده در دوستى ، پس دوست داشت خداى عزّوجلّ اين را كه نبوده باشد در دل رسول بر مؤمنين چيزى ، پس واجب كرد بر مؤمنين مودّت ذى قربى را ، پس هر كه اخذ كند اين مودّت را ، و دوست داشته باشد رسول را ، و دوست داشته باشد اهل بيت رسول را گنجايش ندارد رسول اللَّه صلى الله عليه و آله اين كه دشمن دارد او را ، و كسى كه ترك كند اين مودّت را و اخذ آن نكند و دشمن دارد اهل بيت او را ، پس بر رسول اللَّه است اين كه دشمن دارد او را ، به جهت آن كه او ترك كرده است فريضهاى از فرائض خداى تعالى را .
پس كدام فضيلت و كدام شرف بر اين مقدّم است ، يا اين كه نزديك اين شرافت تواند بود ، پس فرو فرستاد خداى تعالى اين آيه را بر پيغمبرش صلى الله عليه و آله
( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى )
.
پس بر خواست رسول صلى الله عليه و آله در ميان اصحاب خود ، و حمد و ثناى الهى بجاى آورد ، و گفت : اى مردمان به تحقيق خداى تعالى واجب گردانيد از براى خاطر من بر شما واجبى را ، پس آيا شما اداى آن واجب خواهيد نمود ؟ پس جواب نداد پيغمبر را كسى .
پس فرمود : أيّها الناس اين امر واجب بر شما براى خاطر من ، نيست طلا