الهى كه
( وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ )
پا بيرون نهادى ، گفت : آن قدر و قضاى حق تعالى بود ، پس او را از حال على عليه السلام پرسيد ، گفت : پرسيدى از من از دوستترين مردمان به رسول خدا صلى الله عليه و آله ، و از شوهر دوستترين مردمان به او ، به خدا سوگند كه من ديدم على و فاطه و حسن و حسين كه پيغمبر صلى الله عليه و آله ايشان را در زير جامه جمع كرد ، و آن جامه را در سر كشيد و فرمود : بار خدايا اينها اهل بيت و خويشان نزديك مناند ، پس رجس را از ايشان دور كن ، و ايشان را پاك و پاكيزه گردان از شوب معصيت .
بعد از آن از عايشه مروى است كه من گفتم : يا رسول اللَّه من از اهل بيت توام ؟ فرمود : كه دور شو تو بر صفت خيرى ، و از اهل بيت من نيستى ، چه اهل بيت من اينهايند « 1 » .
و از ابو سعيد خدرى از پيغمبر صلى الله عليه و آله روايت كرده كه : اين آيه در حقّ من و على و فاطمه و حسن و حسين نازل شده « 2 » .
و صاحب مجمع به اسانيد معتبره از جابر نقل كرده كه آيهء « إنّما يريد اللَّه » تا آخر كه بر پيغمبر صلى الله عليه و آله نازل شد در حالتى بود كه در خانهء وى غير از على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام كسى ديگر نبود ، پس فرمود : بار خدايا اينها اهل بيت مناند « 3 » .
و سيد ابوالحمد به اسانيد صحيحه از امام حسن عليه السلام نقل كرده بعد از نزول آيهء تطهير ، رسول اللَّه صلى الله عليه و آله ما را و خود را در زير كسائى حبرى « 4 » جمع كرد و فرمود : بار خدايا اينها اهل بيت مناند ، و عترت طيّبهء مناند . تمّ كلام التفسير « 5 » .
هامش
( 1 ) مجمع البيان شيخ طبرسى 8 : 119 .
( 2 ) مجمع البيان شيخ طبرسى 8 : 119 .
( 3 ) مجمع البيان شيخ طبرسى 8 : 120 .
( 4 ) خيبرى - خ ل .
( 5 ) مجمع البيان شيخ طبرسى 8 : 120 .