و قاضى ابو العباس ابيوردى كه از ابو حامد اسفرايينى فقه گرفته و در بغداد تصدّى قضاء داشته و به تدريس پرداخته و فقيهى متأدّب بوده و به سال چهار صد و بيست و پنج ( 425 ) وفات يافته است .
و ابو القاسم منصور بن عمر كرخى كه از شيوخ ابو اسحاق شيرازى بوده و نزد ابو حامد اسفرايينى فقه آموخته و كتاب « الغيبه » را در مذهب تصنيف كرده و در بغداد به تدريس پرداخته و به سال چهار صد و چهل و هفت ( 447 ) در گذشته است .
و ابو نصر احمد بن عبد الله ناينى بخارى كه اصلش از فسا بوده و نزد شيخ ابو حامد اسفرايينى فقه خوانده و در بغداد تدريس و تصنيف داشته و در همان جا به سال چهار صد و چهل و هفت ( 447 ) چند روز پس از مرگ كرخى وفات يافته است .
و ابو حاتم محمود بن حسن طبرى معروف به قزوينى كه از شيوخ ابو اسحاق شيرازى بوده و در آمل نزد شيوخ آنجا فقه آموخته آنگاه ببغداد رفته و به مجلس درس ابو حامد اسفرايينى حضور يافته و فرائض را نزد ابو الحسن لبان و فقه را نزد قاضى ابو بكر اشعرى خوانده و حافظ مذهب و خلاف بوده و كتابهايى بسيار در مذهب و خلاف و اصول و جدل تصنيف كرده و در بغداد و آمل تدريس داشته و ابو اسحاق گفته است :
« . . و لم انتفع بأحد فى الرحلة كما انتفعت به و بالقاضى ابو الطيّب » ابو حاتم طبرى به سال چهار صد و چهارده يا پانزده ( 414 - يا 15 - ) در آمل وفات يافته است .
و قاضى ابو على حسن بن محمد بن ابراهيم كورانى « 1 » كه از اصحاب شيخ ابو حامد اسفرايينى بوده و قضاء اهواز را داشته و سالها در همان جا تدريس كرده و فقيهى صالح و حافظ بوده است .
و ابو الحسن على بن احمد نعيمى كه در اهواز تدريس داشته و فقيهى متكلم
هامش
« 1 » بضم كاف و سكون واو و فتح راء و بعد از الف نونى . نسبت است به كوران كه از ديههاى اسفرايين است .