ابو اسحاق شيرازى گفته است : « من از وى كسى را كه اجتهادش كاملتر و تحقيقش عميقتر و نظر و رايش صائبتر و محكمتر باشد نديدم » .
ابو الطيب كتاب مزنى را شرح كرده و در خلاف و مذهب و اصول و جدل كتابهايى بسيار كه بىمانند است تصنيف كرده است .
ابو اسحاق شيرازى متجاوز از ده سال مجلس درس او را ملازمت داشته و از محضر او استفاده كرده و دو سال هم به اذن خود او در مسجدش براى اصحابش درس گفته است و او را در حلقهء خود مرتب ساخته و در سال چهار صد و سى ( 430 ) وى خواست كه در مسجد تدريس او بنشيند و او پذيرفت و چنان كرده است » و ابو الحسين احمد بن حسين فناكى كه در رى به دنيا آمده و نزد شيخ ابو حامد اسفرايينى و ابو عبد الله حليمى و ابو طاهر زيادى و سهل صعلوكى فقه آموخته و در بروجرد به تدريس پرداخته و به سال چهار صد و چهل و هشت ( 448 ) به سن نود و اندى در همان جا در گذشته است .
و ابو الفرج محمد بن عبد الواحد بن محمد بن عمر معروف به دارمى « 1 » بغدادى كه به سال سيصد و پنجاه و هشت ( 358 ) به دنيا آمده و در سال چهار صد و چهل و نه ( 449 ) در دمشق در گذشته است . دارمى فقيهى متادب و شاعر و حاسب و متصرف و فصيح بوده . ابو اسحاق شيرازى از دارمى آورده كه بوى گفته است :
بارى چنان رخ داد كه من بيمار شدم پس شيخ ابو حامد اسفرايينى به عيادتم آمد من چنين گفتم :
مرضت فارتحت إلى عائد
فعادنى العالم فى واحد
هامش
« 1 » بفتح دال و سكون الف و كسر راء بعد از آن ميم . ابن اثير اين نسبت را به دارم بن مالك بن كه بطنى بزرگ از تميم است گفته و از دانشمندان بزرگ اين قبيله ، ابو عبد الرحمن محمد بن على بن دارمى نيشابورى را كه از ابو عباس سراج و غير او روايت دارد و حاكم ابو عبد اللَّه و غير وى از او روايت مىكند و به سال سيصد و پنجاه و چهار ( 354 ) در گذشته ، ياد كرده است .