و عالم بحديث و متأدّب بوده و او گفته است :
اذا اظمأتك اكفّ اللَّيالي
كفتك القناعة شبعا و ريّا
فكن رجلا رجله فى الثّرى
و هامة همّته فى الثّريّا
ابيّا لنائل ذى ثروة
تراه بما فى يديه ابيّا
فانّ اراقة ماء الحياة
دون اراقة ماء المحيّا
و افضى القضاة ابو الحسن على بن محمد بن حبيب بصرى ماوردى « 1 » كه نزد ابو القاسم صيمرى در بصره فقه آموخته و براى استفاده از ابو حامد اسفرايينى مسافرت كرده و در بصره و بغداد سالهايى بسيار تدريس داشته و او را در فقه و تفسير و اصول فقه و آداب تصنيفاتى زياد و حافظ مذهب بوده و به سال چهار صد و پنجاه ( 450 ) در بغداد وفات يافته است .
و ابو سعيد خوارزمى ضرير كه فقه را از ابو حامد اسفرايينى گرفته و در بغداد تدريس كرده و پيش از سال چهار صد و پنجاه ( 450 ) در گذشته است .
و قاضى ابهى ذو المحاسن ابو محمد جعفر بن قاضى ابو عمر ، قاسم بن قاضى ابو القاسم ، جعفر بن قاضى ابو محمد عبد الواحد بن عباس بن عبد الواحد . . عبد الله بن العباس ، رضى الله عنهم ، كه به سال سيصد و شصت و يك ( 361 ) ولادت يافته و به سال چهار صد و پانزده ( 415 ) يك سال پس از مرگ پدرش در گذشته و نزد ابو القاسم
هامش
« 1 » بفتح ميم و سكون الف و فتح واو و سكون راء و در آخر آن دال مهمله . نسبت است به « ماورد » « گلاب » به اعتبار ساختن و فروختن آن از جمله مشهوران به اين نسبت است اقضى القضاة ابو الحسن على بن محمد فقيه شافعى بصرى كه داراى تصانيفى مشهور در اصول فقه و در فروع آن و در تفسير و غير آن است ( از اللباب )