ابو اسحاق از ابو بكر بن عياش اين سخن را آورده است :
« ثلاثة ليس لهم رابع : حبيب بن ابى ثابت و حكم بن عيينه ( هكذا ) و حمّاد بن ابى سليمان » شيخ طوسى . در رجال خود ، در اصحاب علىّ عليه السّلام از حبيب به اين عبارت اكتفا كرده است :
« حبيب بن ابى ثابت » و در اصحاب علىّ بن حسين ( ع ) چنين آورده است :
« حبيب بن ابى ثابت ابو يحيى الاسدى الكوفي تابعىّ و كان فقيه الكوفة ، اعور مات سنة تسع عشرة و مائة » و در اصحاب حضرت باقر ( ع ) گفته است :
« حبيب بن ابى ثابت الاسدىّ الكوفي ، تابعىّ » و در اصحاب حضرت صادق ( ع ) هم همين جمله را تكرار كرده است . در تعليقه بر رجال شيخ آنجا كه حبيب در اصحاب علىّ بن حسين ( ع ) آورده شده چنين افاده گرديده است :
« ابن حجر عسقلانى در كتاب « تقريب التّهذيب » اين مضمون را گفته است :
« حبيب بن ابى ثابت ، قيس ، و به گفتهء برخى هند بن دينار اسدى ، مولى بنى اسد ، ابو يحيى كوفى دانشمندى ثقه و جليل و از طبقه سيم بوده است ارسال و تدليس در حديث مىداشته و به سال 119 وفات يافته است » صاحب قاموس الرجال از امالى شيخ مفيد و امالى شيخ طوسى آورده كه ايشان از محمّد بن نوفل اين مضمون را روايت كردهاند :
« ابو حنيفه بر ما وارد شد و سخن از على ( ع ) به ميان آمد و ميان ما گفتگو به همرسيد پس ابو حنيفه گفت : همانا من اصحاب خود را گفتهام : حديث غدير خمرا اذعان مكنيد و گر نه با شما به خصومت برمىخيزند هيثم بن حبيب صيرفى كه آنجا بود رنگ رخساره اش بر افروخته شد و به ابو حنيفه گفت :
ادوار فقه ( فارسي ) — صفحة 560
مساهمون: محمود الشهابي الخراساني
ص٥٦٠