تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناهل العرفان في علوم القرآن (فارسى) — صفحة 667

مساهمون:

ص٦٦٧
عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ »
« 1 » بار خدايا نعمتت را بر ما تمام گردان ؛ و ما را از هدايتت محروم مدار ؛ و ما را با قرآن در مسير پيشوايان راه يافته قرار ده ؛ و به برترين جايگاه‌ها رفعت بخش . آمين .
« . . . الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ . . »
« 2 » و درود و سلام بر شريف‌ترين خلق حق و مبعوث حق ، سرور ما ، محمد ، و خاندان و ياران و پيروان و دوستدارانش .
هامش
( 1 ) . « و سخن پروردگار تو بر راستى و داد تمام شد . سخنان او را دگرگون‌كننده‌اى نيست و اوست شنوا و دانا » . ( انعام : 115 ) ( 2 ) . « . . . سپاس و ستايش خداى راست كه ما را بدين ( جايگاه و نعمت‌ها ) راه نمود . و اگر خدا ما را راه ننموده بود ، راه نمىيافتيم . . . » . ( اعراف : 43 )