و ابن بابويه روايت كرده است كه : پسرى از عثمان بن مظعون فوت شد ، و بسيار محزون و غمگين شد ، حتّى آنكه در خانه مسجدى براى خود قرار داد تا در آنجا عبادت كند ، چون اين خبر به حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله رسيد ، او را طلبيد و فرمود : اى عثمان خدا بر ما رهبانيّت ننوشته است ، و رهبانيّت اين امّت جهاد در راه خداست « 1 » .
لمعهء چهارم در بيان اعتزال از خلق است
بدان كه چنانچه از احاديث متواتره ظاهر مىشود اعتزال از عامّهء خلق در اين امّت ممدوح نيست ، و احاديث بسيار در فضيلت ديدن برادران مؤمن ، و ملاقات ايشان ، و عيادت بيماران ايشان ، و اعانت محتاجان ايشان ، و حاضر شدن به جنازهء مردههاى ايشان ، و قضاى حوائج ايشان وارد شده است ، و هيچيك از اينها با عزلت جمع نمىشود .
و ايضا به اجماع و احاديث متواتره جاهل را تحصيل مسائل ضروريّة واجب است ، و بر عالم هدايت خلق و امر به معروف و نهى از منكر واجب است ، و هيچيك از اينها با عزلت جمع نمىشود .
چنانچه كلينى به سند معتبر روايت كرده كه : شخصى به خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض كرد : شخصى هست كه مذهب تشيّع را دانسته ، و اعتقاد خود را درست كرده ، و در خانهء خود نشسته است و بيرون نمىآيد ، و با برادران خود
هامش
( 1 ) بحار الانوار 70 / 114 - 115 ح 1 .