توبه كردن ، و چه بسيار شهوت يك ساعت كه باعث اندوه دور و دراز مىشود ، و مرگ دنيا را رسوا كرده است ، و از براى عاقل در دنيا جاى فرح و شادى نگذاشته است « 1 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : اگر خدا خير بندهاى را مىخواهد و او گناهى مىكند ، او را به بلائى مبتلا مىكند كه استغفار را ياد آورد و توبه كند ، و كسى را كه خير در او نمىبيند ، چون گناهى كرد استغفار را از خاطر او محو مىنمايد ، و او را در نعمت مىدارد ، چنانچه مىفرمايد : ما استدراج و آزمايش مىكنيم ايشان را از جهتى كه نمىدانند ، يعنى در هنگام معاصى به ايشان نعمت مىدهيم « 2 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خدا دوست مىدارد بندهاى را كه در گناهان عظيم رو به درگاه او آورد ، و از او طلب آمرزش نمايد ، و دشمن مىدارد بندهاى را كه اندك گناهى كرده باشد ، و آن را حقير و خفيف شمارد « 3 » .
و ايضا فرمود : بپرهيزيد از گناهان حقير شمرده شده كه آنها آمرزيده نمىشود ، پرسيدند كدام گناهان است ؟ فرمود : كسى گناهى كند و گويد : خوشا حال من اگر غير اين گناه نداشته باشم .
و فرمود كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله به صحراى خشك سادهاى رسيدند به صحابه فرمودند : هيزم جمع كنيد ، صحابه گفتند : يا رسول اللّه در اين زمين هيزم نيست ، فرمود : هرچه به دست آيد بياوريد ، پس آوردند تا بسيار جمع شد ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : گناهان به اين نحو جمع مىشود ، پس فرمود : زينهار سهل مشماريد گناهان را كه هر گناهى را طلبكنندهاى هست ، و جميع گناهان را نوشته
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 451 ح 1 .
( 2 ) اصول كافى 2 / 452 ح 1 .
( 3 ) اصول كافى 2 / 287 ح 1 .