خصلت سوّم در توبه است
بدان كه توبه از جملهء نعمتهاى عظمى است كه حقتعالى به اين امّت كرامت فرموده است ، به بركت پيغمبر آخر الزمان و اهل بيت او صلوات اللّه عليهم بر اين امّت آسان كرده است ؛ زيرا توبههاى امم سابقه دشوار بود ، چنانچه در توبه گوسالهپرستى امر شد شمشير بكشند و يكديگر را بكشند تا توبه ايشان مقبول شود ، و بر اين امّت بر پوشانيدن گناهان و توسعه در توبهء ايشان نعمتهاى عظيم فرموده است .
چنانچه از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : چون بنده ارادهء حسنه مىكند ، اگر آن حسنه را نكرد به محض آن نيّت خير خدا يك حسنه در نامهء عمل او مىنويسد ، و اگر به جا آورد ده حسنه در نامهء عملش مىنويسد ، و چون ارادهء گناهى مىكند اگر بجا نياورد بر او چيزى نمىنويسند ، و اگر بجا آورد تا هفت ساعت او را مهلت مىدهند ، و ملك دست راست كه كاتب حسنات است به ملك دست چپ كه كاتب سيّئات است مىگويد : تعجيل مكن و زود منويس ، شايد حسنهاى بكند كه اين گناه را محو كند ؛ زيرا خدا مىفرمايد : به درستى كه حسنات سيّئات را بر طرف مىكند ، يا شايد استغفارى بكند كه گناهش آمرزيده شود ، پس اگر گفت : أستغفر اللّه الذي لا إله الّا هو عالم الغيب و الشهادة العزيز الحكيم الغفور الرحيم ذو الجلال و الاكرام و أتوب اليه ، بر او چيزى نمىنويسد ، و اگر هفت ساعت گذشت و حسنه و استغفار هيچيك نكرد ، ملك