مىنمودى ، باش تا شفاعت كنى آنهائى را كه از تو علم آموختهاند ، پس بايستد و به شفاعت او داخل بهشت شوند فئامى و فئامى تا ده فئام ، كه هر فئامى صد هزار كس باشد ، كه بعضى از خودش كسب علم كرده باشند ، و بعضى از شاگردان او ، و بعضى از شاگردان شاگردان او ، و همچنين تا روز قيامت « 1 » .
و امام هادى عليه السّلام فرمود : اگر بعد از غيبت قائم ما علما نمىبودند كه مردم را بر امام دلالت كنند ، و به سوى او خوانند ، و نجات دهند ضعفاى شيعه را از دامهاى مكر شيطان و نواصب هرآينه كسى از شيعيان نمىماند مگر اينكه مرتد مىشدند ، و ليكن ايشان مهار دلهاى ضعيفان شيعه را دارند ، چنانچه كشتىبان لنگر كشتى را نگاه مىدارد ايشان بهترين مرد مانند نزد خدا « 2 » .
و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : كسى كه از خانهء خود به طلب علم بيرون آيد هفتاد هزار ملك او را مشايعت نمايند ، و از براى او استغفار كنند « 3 » .
و حضرت امام رضا عليه السّلام از آباء گرامش روايت نموده كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
طلب علم واجب است بر هر مسلمانى ، پس طلب نمائيد علم را از محلّش ، و اقتباس نمائيد آن را از اهلش ، به درستى كه از براى خدا ياد دادن علم حسنه است ، و طلب نمودنش عبادت است ، و مذاكره نمودن آن ثواب تسبيح دارد ، و تعليم نمودنش به نادان صدقه است ، و به اهلش عطا نمودن موجب قرب به خداست ؛ زيرا كه به علم دانسته مىشود حلال و حرام الهى ، و موجب وضوح و روشنى راه بهشت است ، و مونس است در وحشت ، و مصاحب است در غربت ، و وحدت و همزبان است در تنهائى و خلوت ، و راهنما است در شادى و غم ، و حربه است
هامش
( 1 ) بحار الانوار 2 / 5 ح 9 و 10 .
( 2 ) بحار الانوار 2 / 6 ح 12 .
( 3 ) بحار الانوار 1 / 170 ح 21 .