جان خود اختيار كردم ، و مالم را خوردند و مرا واگذاشتند ، و شكايت مىكنم به شما مالى را كه حقّ خدا را از آن ندادم ، و و بال و عذابش بر من است ، و نفعش را ديگران مىبرند ، و شكايت مىكنم به شما خانهاى كه مايهء خود را صرف تعمير آن كردم ، و ديگران در آن ساكن شدند ، و شكايت مىكنم به شما بسيار ماندن در قبرى را كه ندا مىكند : منم خانهاى كه بدنها در آن كرم مىشود ، منم خانهء تاريكى و وحشت و تنگى .
اى برادران تا مىتوانيد مرا نگاه داريد و دير ببريد ، و شما حذر كنيد از آنچه من به آن مبتلا شدهام ، به درستى كه مرا بشارت دادهاند به آتش جهنّم ، و خوارى و مذلّت ابدى ، و غضب خداوند جبّار ، وا حسرتا بر آنچه تقصير كردم در فرمان خدا و دوستان او ، پس نالهها و گريههاى دراز كه در پيش دارم ، نه شفاعتكنندهاى دارم كه سخنش را شنوند ، و نه دوستى كه مرا رحم كند ، كاشكى مرا برمىگردانيدند تا داخل مؤمنان مىشدم « 1 » .
و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : قبر هر روز مردم را ندا مىكند كه : منم خانهء غربت ، منم خانهء تنهائى و وحشت ، منم خانهء كرم و جانوران ، منم قبر كه باغىام از باغهاى بهشت ، يا گودالى از گودالهاى جهنّم « 2 » .
و از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام مروى است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : زينهار زينهار مرگ را ياد كنيد ، كه چارهاى از مرگ نيست ، اينك مرگ رسيد با روح و راحت و نعمت ابدى از براى آنان كه براى بهشت سعى كردند ، و با شقاوت و ندامت و عذاب ابدى براى آنان كه فريب دنيا خوردند ، و براى آن سعى كردند كسى كه
هامش
( 1 ) بحار الانوار 6 / 258 ح 94 .
( 2 ) بحار الانوار 6 / 267 ح 115 .