شش ماه در شكم مادر بود ، و حمل حضرت امام حسين صلوات اللّه عليه نيز شش ماه بود .
سعد گفت : عرض كردم بفرما دليل چيست بر اينكه امّت براى خود امام اختيار نمىتوانند كرد ؟
فرمود : امامى اختيار خواهند كرد كه مصلح احوال ايشان باشد ، يا امامى كه مفسد احوال ايشان باشد ؟ گفتم : امامى كه موجب صلاح ايشان باشد ، فرمود :
چگونه مىدانند كه صلاح ايشان خواهد بود ؟ و حالآنكه از ضمير او خبر ندارند ، گاه باشد كه گمان كنند مصلح است و آخر مفسد ظاهر شود ، و از همين علّت است كه مردم نمىتوانند براى خود امام تعيين نمايند ، پس فرمود : براى تأييد اين مطلب براى تو برهانى بيان نمايم ، كه عقل تو آن را قبول كند ، بگو پيغمبرانى كه خدا به خلق فرستاده و ايشان را از ميان خلق برگزيده ، و كتابها بر ايشان فرو فرستاد ، و ايشان را مؤيّد به وحى و عصمت گردانيده ، و ايشان علمهاى هدايت امّتاند ، و اختيار ايشان از اختيار جميع امّت بهتر است ، كه موسى و عيسى از جملهء ايشانند ، آيا جايز است با وفور عقل و كمال علم ايشان كسى را از ميان امّت اختيار كنند به خوبى به عقل خود ، و برگزيدهء ايشان منافق ظاهر شود ، و ايشان گمان كنند كه او مؤمن است ؟ گفتم : نه .
فرمود : موسى كليم خدا با كمال عقل و علم و نزول وحى بر او ، از اعيان و بزرگان لشكر خود هفتاد كس را اختيار كرد با خود بهطور برد كه همه را مؤمن مىدانست ، و مخلص و معتقد مىشمرد ايشان را ، و آخر ظاهر شد كه منافق بودند ، چنانچه خدا حال ايشان را بيان فرموده ، پس هرگاه برگزيدهء خدا كسى را اختيار كند به گمان اينكه اصلح امّت است ، و افسد امّت ظاهر شود ، چه اعتماد باشد بر مختار و برگزيدهء عوام ناس ، كه خبر از ما فى الضمير مردم ندارند ، و
عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 171
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٧١