شهادت به اصحاب خود گفت كه حضرت رسول - صلى الله عليه و آله - به من مىگفت كه اى فرزند گرامى زود باشد كه تو را ببرند بسوى عراق به زمينى كه در آن جا ملاقات مىنمايند پيغمبران و اوصياى ايشان ، و آن زمين را عمورا مىنامند ، و تو در آن صحرا شهيد خواهى شد با گروهى از اصحاب كه الم حرارت آهن نخواهند يافت ، پس اين آيه را خواند
« يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ »
« 51 » پس آتش حرب بر تو و بر ايشان ، برد و سلام خواهد بود .
پس حضرت امام حسين - عليه السلام فرمود كه بشارت باد شما را كه به نزد پيغمبر خود مىرويم و نزد آن حضرت خواهيم ماند آنچه خدا خواهد . پس اوّل كسى كه در رجعت بر خواهد گشت و از قبر بيرون خواهد آمد من خواهم بود ، و بيرون آمدن من موافق بيرون آمدن حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - خواهد بود در هنگامى كه قائم آل محمد - عليه السلام - ظاهر شود .
پس بر من نازل خواهد شد گروهى از آسمان كه بيش از اين نازل نشده باشند ، و فرود آيند جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و لشكرهاى ملائكه و محمّد و على و برادرم با جميع ائمه - عليهم السّلام - كه همه بر اسبان ابلق از نور سوار باشند ، و مخلوقى پيش از ايشان بر آنها سوار نشده باشد .
پس حضرت رسول - صلى اللّه عليه و آله - لواى خود را حركت دهد و به دست قائم ما دهند با شمشير خود ، و بر اين حال مدتها در زمين بمانيم ، و حق تعالى از مسجد كوفه چشمهاى از روغن و چشمه اى از آب و چشمهاى از شير جارى گرداند .
پس حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - شمشير حضرت رسالت را به من دهد و بسوى مشرق و مغرب زمين فرستد كه هر كه دشمن خدا باشد خونش را بريزم ، و جميع بتها را بسوزانم ، تا آن كه جميع بلاد هند را فتح كنم .
و حضرت دانيال و يوشع زنده مىشوند و به نزد حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - مىآيند و مىگويند : راست گفتند خدا و رسول . پس حضرت با ايشان
هامش
( 51 ) . سورهء انبياء آيه 69 .