نماييد به عملهاى نيك خود ، به عرت خود سوگند ياد مىكنم كه شما را داخل گردانم در دار خلود و دار كرامت خود ، يعنى بهشت عنبر سرشت ، چون داخل بهشت گردند قامت ايشان شصت ذراع گردد مانند طول حضرت آدم - عليه السلام - و هيأت ايشان در جوانى مانند حضرت عيسى - عليه السلام - سى و سه ساله نمايند ، و لسان ايشان به لسان حضرت سيّد انبياء - صلى الله عليه و آله - به لغت عرب باشد و به عربى سخن گويند ، و در حسن و جمال مانند حضرت يوسف - عليه السلام - باشند كه پيوسته نور از روى ايشان ساطع باشد ، و دل ايشان مانند دل ايّوب - عليه السلام - از حسد و كينه و صفات ذميمه پاك گردد « 35 » .
و باز از حضرت امام محمد باقر - عليه السلام - روايت كرده است كه بهشتها چهارند ، دو بهشت مخصوص مقرّبان است ، چنانچه حق تعالى فرموده است
« وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ »
« 36 » يعنى براى كسى كه ترسد از عذاب و حساب پروردگار خود دو بهشت هست ، حضرت فرمود كه مراد كسى است كه هر شهوت از شهوات دنيا كه او را روى دهد چون عذاب حق تعالى را به خاطر آورد ترك كند و پيرامون هيچ معصيت نگردد و خوف الهى بر او غالب باشد ، پس اين دو بهشت براى سابقان و صدّيقان و مقرّبان است و دو بهشت ديگر براى ساير مؤمنان است ، چنان كه فرموده است
« وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ »
« 37 » يعنى و پايينتر از اين دو بهشت دو بهشت ديگر هست ، حضرت فرمود پستتر به حسب فضيلت مراد است نه به حسب مكان ، يعنى در خوبى به آن دو بهشت نمىرسند ، و اين دو بهشت براى اصحاب اليمين است ، يعنى شيعيان امير المؤمنين و ائمّهء طاهرين - عليهم السلام - كه در قيامت ، نامهء ايشان را به دست راست ايشان مىدهند ، و ايشان را در جانب راست عرش باز مىدارند ، و نام يكى از اين دو بهشت جنّت النّعيم است ، و نام ديگرى جنّت المأوى . و در اين چهار بهشت انواع ميوهها بعدد برگ درختان و ستارههاى آسمان است و حصارى بر دور آنها كشيده شده
هامش
( 35 ) . بحار الانوار 8 / 217 - 218 ، ح 206 و 207 .
( 36 ) . سوره الرحمن : 46 .
( 37 ) . سوره الرحمن : 62 .