بهشت را هشت در است ، از يك در پيغمبران و صدّيقان داخل مىشوند ، و از در ديگر شهيدان و صالحان داخل مىشوند ، و از پنج در ، شيعيان و دوستان ما داخل مىشوند ، و من مىايستم بر صراط و دعا مىكنم و مىگويم كه خداوندا به سلامت بگذران شيعيان و دوستان مرا ، و هر كه مرا يارى كرده و به امامت من اعتقاد داشته است در دار دنيا . در آن حال ندا از منتهاى عرش الهى در رسد كه دعاى تو را مستجاب كرديم و تو را اذن شفاعت داديم براى شيعيان تو .
پس هر يك از شيعيان و دوستان من و آنان كه ياورى من كردهاند و با دشمنان من جهاد كردهاند به كردار يا به گفتار ، شفاعت كنند هفتاد هزار كس از همسايگان و خويشان و دوستان خود را ، و از در هشتم ، ساير مسلمانان داخل مىشوند از آن جماعتى كه اقرار به شهادتين داشته باشند ، و در دل ايشان به قدر ذرّهء از بغض ما أهل بيت نباشد « 2 » .
و به سند صحيح از حضرت صادق - عليه السلام - منقول است كه فرمود كه به درستى كه حق سبحانه و تعالى ، در بهشت براى بندگان مؤمن خود در هر جمعه كرامتى مقرّر فرموده ، پس چون روز جمعه مىشود حق تعالى ، ملكى را نزد بندهء مؤمن مىفرستد با دو حلّه ، چون آن ملك به در بهشت آن مؤمن مىرسد ، به دربان مىگويد كه از مؤمن رخصت بگيريد تا من نزد او آيم ، پس دربانان به نزد مؤمن مىآيند و مىگويند كه فرستادهء پروردگارت بر در ايستاده و رخصت مىطلبد ، پس او به زنان خود مىگويد كه مرا چه بايد كرد ؟ ايشان مىگويند كه اى سيد و بزرگ ما ، به حق آن خداوندى كه بهشت را به تصرّف تو داده كرامتى براى تو از اين بهتر نيست كه پروردگار تو پيك و رسول به نزد تو فرستاده .
هامش
( 2 ) . بحار الانوار 8 / 121 - 122 ، ح 12 .