بر آن سوار شود وخبر برد ، بلكه هر نامهبر چالاك را ومقدار دو فرسنگ « 1 » را نيز گويند .
قُسبَند : به ضم وفتح باء ، معرّب گوسپند .
باب الدال المعجمة
طبرزد : معرّب تبرزد ، يعنى نبات كه أطراف آن « 2 » را به تبر زدهاند .
زمرذ : معرّب زمرد .
موبذ : به ضم ميم وكسر « 3 » باء ، موبد يعنى دانشمند مغان .
هِربِذ : به كسر هاء وباء ، معرّب هيربد ، يعنى نگاهبان آتش .
جنبذ : معرّب كنبذ .
ازاذ : معرّب آزاد وآن « 4 » قسم خرمايى است .
أستاذ : معرّب أستاذ ، أساتذة جمع .
تِلميذ : به كسر ، معرّب تلميذ ، تلامذه جمع .
جُنابِذ : به ضم جيم وكسر باء موحده ، معرّب گنابد وآن شهري است معروف كه الحال گوناباد گويند و « 5 » از آن جاست « 6 » ميرزا قاسم گونابادى شاعر وملّا مظفر جنابذى منجم ودر أصل گنابد نام كوهى است وآن شهر را به نام آن كوه خوانند « 7 » .
قباذ : معرّب گواد وآن نام پدر نوشيروان است ، چنانچه در تاريخ گزيده گفته .
فالوذ : معرّب پالوده . « 8 »
فولاذ : به ضم ، معرّب پولاد ، وفالوذ نيز گويند وسيف مفلوذ ، سيفي كه از فولاد ساخته باشند .
دَيبوذ : به فتح دال وسكون ياء مثناة وضم باء موحده ، معرّب دوپود وآن جامهاى
هامش
( 1 ) . م : فرسخ .
( 2 ) . م : أو .
( 3 ) . م : فتح .
( 4 ) . م : - / آن .
( 5 ) . م : - / و .
( 6 ) . أصل : آن جا به خدمت .
( 7 ) . م : + / چنان كه از شعر فردوسى ظاهر مىشود .
( 8 ) . أصل : پالوده .