مراد شارع است از لفظ خبر يا قرآن ، ونه از حيثيّت ظن به اين كه آن حكم واقعي است كه مقرر فرموده آن را خداوند عالميان .
وساير عقايد ايشان در طريق عمل مذكور است در حاشيهء عدّه / 25 / .
وأستاذ قدس سره اين طريقه حميده را به قدماي أصحاب اماميه - رضوان اللَّه عليهم - اسناد نموده وطريق تسديد وتشييد آن را كما هو حقه پيموده [ است ] .
وجمعى ديگر از متأخّرين اماميه نفى صحّت اجتهاد مىكنند ومدّعىاند كه عمل به اخبار آحاد [ ظن آور ] جايز نيست ؛ [ ولى ] مىگويند كه اخبار متداوله در ميان شيعهء اثنا عشريه خصوصاً مؤلفه در أصول أربعة ، متواتر ومفيد علم به حكم اللَّه واقعي است وعلمي كه مراد است در اين مقام أعم از قطع واقعي وقطع عادى است ، وبه ايناعتبار خودشان را با مجتهدين مقابل مىدانند واخباريين مىنامند . اما اگر كسى تتبُّع إفادات أستاذ قدس سره را كه متعلق است به اين مسئله در حاشيهء عدّه كما ينبغي نمايد ، مىيابد كه ميان اين طايفه وأرباب اجتهاد فرقى بيّن نمىماند .
فصل دوم [ ( در بيان معنى شيعه وبيان فرق ميان موالى ومحبين ) ]
در بيان معنى شيعه به حسب عرف ائمهء معصومين - صلى اللَّه عليهم أجمعين - وبيان فرق ميان مَوالى ومحبّين
در تفسير منسوب به حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام دوازده حديث ، مروى است در اين مرام :
اوّل : مردى به خدمت حضرت پيغمبر صلى الله عليه وآله عرض كرد كه فلانى نظر به خانهء همسايه خود مىافكند واگر ميسَّر شود أو را مواقعهء حرامى ، اجتناب از آن نمىكند ! پس حضرت رسول صلى الله عليه وآله خشمناك گرديد وگفت : آن شخص را بياوريد . پس مردى ديگر عرض كرد كه : يا رسول اللَّه ! اين مرد از جملهء شيعهء شماست واعتقاد موالات تو وموالات حضرت علي عليه السلام را دارد واز دشمنان شما بيزارى مىجويد . پس فرمود حضرت پيغمبر صلى الله عليه وآله كه : مگو أو از شيعهء ماست ؛ به درستى كه اين دروغ است ؛ چه شيعهء ما كسى است كه موافقت كند با ما وتابع ما شود در اعمال ما ونيست آنچه مذكور شد در شأن اين