گشت . گرد آن جوان مىگشت ومىگفت :
نظم
اى خفتهاى كه دوستنگهبان جانتوست ! * تو مست وغافل و « 1 » كرمش پاسبان توست
خوابت چگونه آيد از شوق آن كريم * كش رحمت وعنايت ، بيش از گمان توست !
چون آن جوان « 2 » بيدار شد ، شيخ را بديد وخجل گشت . پس گفت : اى بزرگوار ! اين چه جاى « 3 » توست ؟ ! شيخ ، قصهء حال بگفت . جوان ، نعره زد وجامه ، چاك كرد وبگريست وروى در بيابان نهاد وباقي عمر ، به طاعت حق « 4 » مشغول شد .
در خبر است كه شيطان - عليه اللّعنه - گفت : به عزّت تو يا ربّ ! همواره اغواى « 5 » بندگان تو مىكنم ، تا آن گاه كه سلطان أرواح ايشان ، در مملكت « 6 » أجسام ، بر سرير تصرّف باشد . حضرت اللَّه تعالى فرمود كه : « اى شيطان ! به كمال عزّت وجلال ورفعت مكان خويش ، كه هر بندهاى را كه تو اغوا « 7 » كرده باشى ، چون از حضرت ما طلب مغفرت كند ، من از أو ببخشم وبه رحمت وعنايت خويش ، مخصوص گردانم » ونصّ كلمهء
« وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ
« 8 »
ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً »
« 9 » بيان اين حال مىكند « 10 » وحديث قدسي : « هل من تائبٍ فأتوب عليه ، وهل من مستغفرٍ فأغفر له » « 11 » اثبات اين معنى « 12 » مىفرمايد .
پس هر صاحب دولتي را كه كحل الجواهر توفيق وتأييد ، چشم « 13 » جان وديدهء
هامش
( 1 ) . ف : غافلى ( - و ) .
( 2 ) . ف : أو ( آن جوان ) .
( 3 ) . م : صفاى ( چه جاى ) .
( 4 ) . ف : پروردگار .
( 5 ) . ف : أغواه .
( 6 ) . ف : ملكت .
( 7 ) . ف : أغواه .
( 8 ) . ف : - نفسه .
( 9 ) . سورهء نساء ، آيهء 110 .
( 10 ) . م : - بيان اين حال مىكند .
( 11 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 421 ؛ مسند أحمد ، ج 2 ، ص 433 .
( 12 ) . ف : + / مىكند و .
( 13 ) . ف : مانند جسم ( تأييد چشم ) .