نظم
اى چو الف ، عاشق بالاى خويش * انس تو با وحشت وسوداى خويش
فارغ از اين مركز خورشيد گرد * غافل از اين دايرهء لاجورد
بر سر كار آي « 1 » چرا خفتهاى * كار چنان كن كه پذيرفتهاى
مست چه خفتي « 2 » كه كمين كردهاند * كارشناسان نه چنين كردهاند
زآمدن مرگ شمارى بكن * مىرسدت زود حصارى بكن
ودر وصاياي لقمان عليه السلام آمده است كه : اى فرزند ! در توبه تأخير مكن ودر انابت تقصير « 3 » منماى كه لشگر اجل از تاختن خود كسى را خبر نكرده است واز صدمهء صاعقهء موت ، هيچ كس « 4 » جان به در نبرده كه « كلّ نفس ذائقة الموت » . « 5 »
نظم
فلو كان في الدّنيا بقاء لساكن « 6 » * لكان رسول اللَّه فيها مخلّدا « 7 »
پس عاقل به حقيقت « 8 » كسى بود كه چشم دل را از خواب غفلت ، بيدار سازد وكلبهء جان را به نور تأمّل ، روشن گرداند وبه يقين بداند كه لشگر اجل ، پيوسته به كين « 9 » جان ، كمر بسته وصيّاد مرگ در كمين صيد عمر ، نشسته ومطيّهء حيات ، نااعتماد وبنياد زندگى ، برباد وچشم زمانه ، بر راه ورشتهء عمر ، كوتاه وكار دنياي غدّار ، بىاعتبار وأساس امورش ناپايدار ووثاق مطالبش بس نااستوار است . پس دنس قبايح أطوار افعال را از صفايح طومار اعمال خويش به مياه توبه واعتذار وانابت « 10 » واستغفار فروشويد وأوان فراغت وأزمان فرصت را مغتنم شمرده ، در پاك ساختن راه ورفع حجاب وصول به سعادت لقاء اللَّه ، تهاون « 11 » وتقصير ننمايد « 12 » تا از خطر
هامش
( 1 ) . ف : + / تو .
( 2 ) . ف : خسبى .
( 3 ) . ف : انابه تقصيري .
( 4 ) . ف : كسى ( هيچ كس ) .
( 5 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 185 .
( 6 ) . ف : - لساكن .
( 7 ) . ف : مخلّد .
( 8 ) . ف : - به حقيقت .
( 9 ) . ف : كمين .
( 10 ) . ف : انابه .
( 11 ) . ف : تهاوت .
( 12 ) . م : ننمايند .