حكم دشنام دهنده به پيامبر ( ص )
عالمان مالكى و حنبلى و حنفى و شافعى بر اين عقيدهاند كه بايد دشنام دهنده نبى كشته شود . در اين مورد ، نه عذرى از او پذيرفته مىشود و نه توبه او اثرى خواهد داشت .
دشنام دهنده نبى حتى اگر پيش از آگاهى ديگران ، اقدام به توبه كرده باشد نيز كشته مىشود ، زيرا در اين مورد حد خاصى است و مسأله اش با ارتداد فرق مىكند ؛ هر چند تحت عنوان ارتداد قرار گيرد . ( 1 ) ولى بعضى توبه او را نيز قابل پذيرش دانستهاند . ( 2 ) ابن تيميه در صفحه 298 كتاب « الصارم المسلول على شاتم الرسول » كه در بارهء حكم ساب النبي تأليف كرده از احمد بن حنبل نقل مىكند كه گفت : « كل من شتم النبي او تنقصه مسلما او كافرا فعليه القتل » : هر كس به پيامبر فحش و ناسزا گويد يا او را مورد عيبجويى قرار دهد ، بايد كشته شود ، چه آن كه مسلمان باشد و چه كافر .
او در بخش ديگرى از كتابش مىگويد : « ان الساب ان كان مسلما فإنه يكفر و يقتل به غير خلاف و هو مذهب الائمة الاربعة و غيرهم . . » آن كه ناسزا و فحش ( به رسول خدا ) مىگويد اگر مسلمان باشد كافر مىگردد و بايد كشته شود .
و اين حكم ، نظريه پيشوايان مذاهب چهار گانه اهل سنت و غير آنهاست . در حديث حصين از ابن عمر نقل شده است : « من شتم النبي قتل » : هر كس به رسول خدا فحش و ناسزا گويد كشته مىشود .
در بخش سوم از كتاب مذكور ، گناه ناسزا گفتن به رسول خدا را از حيث جرم و گناه بزرگتر از ارتداد به حساب آورده و در اين باره گفته است : « سبّ الرسول اعظم جرما من الردة » و سپس مىگويد : تطهير الارض من سب الرسول واجب على المسلمين به قدر الامكان « پاك كردن زمين از كسانى كه به پيامبر ناسزا و دشنام مىدهند به قدر امكان بر مسلمانان واجب است .
نظر اماميه در مورد دشنام دهنده به پيامبر ( ص )
فقها و عالمان اماميه بر اين عقيدهاند كه هر كسى فحش به رسول خدا را شنيد ، فحش دهنده را بايد بكشد مادامى كه از ضرر بر نفس و يا عرض خود نترسد .
هامش
( 1 ) مواهب الجليل ، ج 6 ، ص 285 .
( 2 ) حاشيه ابن عابدين ، ج 3 ، ص 401 .