شدهاند وبر اين أساس ، وصف آنان نزد عدّهاى از دانشمندان علم رجالْ مجهول مانده ، در مسئلهء 11 ، ذكر شده وتوصيف گرديده است .
7 . دستهاى از راويان ، مكرّر ذكر شدهاند وعدّهاى توهّم كثرت آنها را داشتهاند ، در حالي كه متحد بوده ، يك نفر بيشتر نيستند . ضمن مسئلهء 12 ، همراه با ذكر علّتهاى تعدّد وتكرّر ، نام واحد آنها ذكر شده است .
8 . گروهى از راويان حديث ، بدون دليل موجّه ، مورد طعن قرار گرفتهاند ، در صورتي كه افرادى موثّق بودهاند . در مسئلهء 13 ، نام اين گروه ذكر شده ودليل وثاقت آنان نيز بيان شده است .
9 . وقتي ثابت شد كه حديثي با سند ، از كتاب معتبر ومعيّنى صادر شده ، اگر طريق وصول به آن ضعيف باشد ، ضررى به صحّت حديث نمىزند .
10 . در مسئلهء 20 ، علّتهاى به هم ريختگى ظاهري سندهاى حديث كه موجب مىشود افراد غير خبره نتوانند آن را تشخيص دهند ، ذكر شده وسپس به موارد آن ، اشاره شده است :
الف - مواردى كه بين راوي ومروى عنه اختلاف شده است ؛
ب - دستهاى از أسانيد كه حكم به قطع آنها مىشود ؛
ج - مواردى كه عطف بين دو راوي است ؛
د - دستهاى كه در آنها ذكر شده از فلان شخص حديث نقل نمىكنند ، در حالي كه در أصول ، خلاف آن ثابت شده است .
11 . ضمن مسئلهء 20 ، نام كساني كه با كنيه در أسانيد آمده ونزد برخى مشخّص نبودهاند ، بيان شده است .
فهرست مطالب « جوامع الكلام »
بنا به تصريح روضات الجنات ( ج 7 ، ص 91 ) ، جوامع الكلام تا « كتاب الحج » نوشته