فصل
طايفهء جليلهء اماميه - كثّرهم اللَّه تعالى وأعانهم على أعدائهم ، أعداء اللَّه - يوم ولادت را اجماعاً در روز هفدهم دانند ، غير از ثقة الاسلام كلينى ومعاصر أو علي بن الحسين مسعودى كه با أهل سنّت ، موافقت كردند ودر دوشنبه دوازدهم گفتند . نه از براي اين دو قول سيّمى ونه به غير اين دو قائل ثالثى در ميان ايشان است .
امّا مسعودى ، پس از طريقهء ايشان . در مروج الذهب « 1 » معلوم مىشود كه تا چه مقدار ، همراهى ومرافقت با أهل سنّت داشته وتقيّه مىكرد وبر نَسَق آنها سخن مىگفت ووقايع ، نقل مىنمود ، تا آن كه حالش بر جمعى مشتبه شده وأو را از ايشان مىدانند وفاضل المعى آقا محمد على كرمانشاهى ، در حواشي نقد الرجال كه به خطّ مبارك ايشان به نظر رسيده ، اصرار بليغى در شيعي نبودن ايشان كرده ووجوهى ذكر نموده . امّا كتاب اثبات الوصية مسعودى را نديدند ، والّا چنين سوء ظنّى ونسبت قبيحى به آن جناب نمىدادند ؛ وامّا شيخ كلينى عز وجل اگر چه ثقة الاسلام وفخر شيعه است وكتابش در اعتبارْ بي نظير ؛ اما بر ناقد بصير پوشيده نيست كه ايشان ، در مقام ذكر تاريخ مواليد ووفات معتنى به تحقيق وتميز صحيح از سقيم نبودند . « 2 » لهذا با آن اعتنا به ذكر سند در هر خبري در اين جا قناعت كردند به عبارت بعضي از مورّخين كه در نزد ايشان حاضر بود ؛ چه ، ثمرى در معارف حقّه واخلاق حسنه واعمال جوارحيه كه مترتّب بر معرفت آنها باشد ، نبود ووضع كتاب براي آن سه فايدهء جليله است كه بحمد اللَّه ، متكفّل
هامش
( 1 ) . مروج الذهب ، تحقيق : أسعد داغر ، دارالأندلس ، 1965 ، ج 2 ، ص 268 .
( 2 ) . الأصول من الكافي ، بيروت : دارصعب ، 1401 ق ، ج 1 ، ص 439 .