بُستى نمودند وبر اثر آن ميان شيعيان ونواصب درگيرى عظيمى روى داد .
دربارهء تاريخ نگارش وتدوين كتاب المراتب ذكرى در منابع يا در نسخههاى خطى نيامده است . تنها در فصل هفتم كتاب المراتب ، بُستى هنگام بحث در باره نامها وألقاب حضرت علي عليه السلام ، به يك بيت شعر از صاحب بن عبّاد تمثّل مىجويد واز أو با عنوان « قال الصاحب - مَتَّع اللَّه بصالح أعماله - » ياد مىكند كه نشان دهنده زنده بودن اوست . وبنابر نقل مشهور مورّخان ، صاحب بن عبّاد در سال 385 ه وفات كرده است . همچنين در همين پيش گفتار به سفر بُستى به طبرستان اشاره دارد كه در زمان امامت المؤيد باللَّه زيدي بوده ، كه در سالهاى نيمهء دوّم قرن چهاردهم هجرى مىباشد . در فصل پايانى كتاب نيز به امامت أبو طالب يحيى بن الحسين برادر المؤيد باللَّه كه پس از أو به امامت رسيده اشاره دارد .
أبو القاسم بستى در آغاز كتاب ، سبب تأليف آن را اين گونه آورده است :
قد جرى ذكر فضائل أمير المؤمنين عليّ عليه السلام ، فذكرتُ أنّه لا تُذكر للمشايخ فضيلة إلّاو هي فيه ، أو هو فيها أقدم من غيره ، وله فضائل تفرّدَ بها تزيد على مئة ، فتعجّب من ذلك قومٌ لا عِلم لهم بمحلّه ، فذكرتُ فيه ، فزاد ما عندي ممّا رُوي على مئتين ، فلمّا ذكرت هذا لهم قويتْ دواعيهم في مسألتي إملاء ذلك ؛ ليكون عوناً لهم عند مناظرة الخصوم ، . . . .
وبه رغم اين كه در اين گفتار ، مصنّفْ تصريح به دويست فضيلت دارد ، ليكن در پايان كتاب ، مجموع فضايل حضرت
ميراث حديث شيعه — صفحة 117
مساهمون: مهدى مهريزى
ص١١٧