آنك أو بهترين هر دو سراست * از خدا امن با سلامت خواست
93 - رُتْبَةُ العِلْمِ اعْلى الرُّتَبِ .
علم خوان گر بزرگيت بايد * كه بزرگى زعلم افزايد
هر بزرگى كه آن زعلم خداست * دان كه بالاتر بزرگىهاست
94 - وَمِنْ إرْشادِهِ : رِزْقُكَ يَطْلُبُكَ فَاستَرِحْ .
طالب توست رزق خُفيه وفاش * تو زجستن به استراحت باش
طالب توست رزق پيش از تو * زانك حق آفريد پيش از تو
95 - رَسُولُ الْمَوْتِ الْوِلادَةُ .
تن از آن دم كه جامهء جان است * اجلش دست در گريبان است
عمر تو ده اگر صدست اى دوست * زادنِ بچه پيك مردن اوست
96 - رُعُوناتُ النَّفْسِ تُتْعِبُها « 1 » .
هر كه را كه نفسْ خود بين است * تعب أو ز روزگار اين است
دور باشيد از رعونت نفس * ره به دوزخ بَرَد خشونت نفس
97 - وَمِنْ نَصائِحِه : راعِ الحَقَّ عِنْدَ غَلَباتِ « 2 » النَّفْسِ .
نفس بر مرد چون شود غالب * ناپسنديده را شود طالب
آن كسى كو كند رعايت حق * آيد از نفس در عنايت حق
98 - رفَيقُ المَرْءِ « 3 » دَليلُ عَقْلِهِ .
يار ، بر عقلِ تو دليل بود * با نبىّ ، يار جبرئيل بود
هامش
( 1 ) . « خ » : متعبها .
( 2 ) . « س » و « كو » : غليان .
( 3 ) . « س » : رفق المؤمن .