نخورى در جهان غمِ روزى * گر همه پاره دوزى آموزى
[ باب ] الخاء
61 - خالِفْ نَفْسَكَ تَسْتَرِحْ .
اى موافق به نفس اماره * در بلا ماندهاى تو بيچاره
راحت خود حديث روى بروى * جز كه اندر خلاف نفس مجوى
62 - خَيْرُ الأصْحابِ مَنْ يَدُلُّكَ عَلَى الْخَيرِ .
گويمت بهترينِ ياران كيست * بِشِنو كين گهر ز كانِ على است
آنكه بر خير رهنما باشد * يارى أو خداى را باشد
63 - خَفِ اللَّهَ تَأْمَنْ غَيْرَهُ .
هر كه پيوسته از خدا ترسد * أو ز غير خدا كجا ترسد
تو خداترس شو نهاني وفاش * پس ز غير خداى أيمن باش
64 - خابَ صَفْقَةُ مَنْ باعَ الدِّينَ بِالدُّنيا .
هر كه أو دين فروخت بر دنيا * بس زيان كرد در چنين سودا
دل أزين ناپسند مىلرزد * سود دنيا به دين نمىارزد
65 - خَليلُ المَرْءِ دَليلُ عَقْلِهِ .
هر كه أو را ز عقل برهاني است * همدمش عاقلِ سخندانى است
مرد را مردمان مردشناس * أول از همنشين كنند قياس
66 - خُلُوُّ القَلْبِ خَيْرٌ مِنْ مِلْءِ « 1 » الكِيْسِ .
گر دل از غير حق كنى خالى * خاص درگاه حق شوى حالي
بشنو از من حديث پاك چو دُر * دل خاليت به كه كيسهء پُر
هامش
( 1 ) . « كو » : مِلئان ؛ « س » : مِلآءِ .