[ متن رساله ]
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
أنت معبودى وأنت خلّاقى * دايم الملك ودايم الباقي
ابتدأت الكلام ببسم اللَّه * من كتابي تيمّناً باللَّه
گر سخن از زمين وگر زسماست * أول هر سخن به نام خداست
آنكه هست اثر زجود وى است * بودِ ما پرتوى زبود وى است
. . . روز وروزگار همه * همه وآفريدگار همه
. . . را ، زكاف وزنون * كرده پيدا بأمر كن فيكون
. . . نه پيوسته * كه دو عالم به يكدگر بسته
. . . خوش ترانه به أو * أو به خود قايم وزمانه بدو
. . . شيده * كه عدم را وجود بخشيده