« والذات في الذوات للذات » ، اين حقيقت الهى كه متجلّى در حقيقت محمّديه وولايت ولويه است ، افزون بر مرتبهء كثرت نيز از وحدت بالأصالة نيز برخوردار است ، وخود نيز در مقام وحدت داراى تعيّنى مستقل است .
پس حقيقت احمديه به اعتباري هم كثرت دارد وهم وحدت ، به اعتباري هم ظاهر است وهم باطن ، لذا از اين جهت آينه تمام نماى ذات احدى مىباشد .
نسخ أساس تصحيح :
تا حال تحرير ، دو شرح مستقل از حكيم ملاعلى نوري بر اين حديث به دست آمده است ، در تصحيح اين دو شرح به ترتيب از نسخههاى زير استفاده نمودهايم .
شرح أول :
1 - كتابخانهء آيةاللَّه العظمى مرعشىنجفى ، مجموعه ش 3840 ، نگاشته أبو الحسن گيلانى در دارالخلافه طهران ، 1287 ق « 1 » .
شرح دوم :
1 - كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ، مجموعه ش 1719 در ذيل رسايل ملاعلى نوري ؛ اين رساله داراى حواشىاى با امضاى « منه دام ظله » است .
هامش
( 1 ) . فهرست نسخه هاى خطى كتابخانهء حضرت آيتاللَّه مرعشى ، ج 10 ، ص 222 .