نام كاتب ، بدون تاريخ كتابت ، در حواشى تصحيح شده ، عناوين بابها شنگرف ، وقف در سال 1067 ق ، مهرى در برگ اول نسخه با تاريخ 1079 211 برگ ، 14 * 24 ، تعداد سطور : 25 ، جلد : تيماج قهوهاى .
لطايف غيبى ( لطيفه غيبى )
( عرفان - فارسى )
از : ملا محمد بن محمد دارابى ( قرن 11 ق )
مؤلف - كه شرحى بر ديوان حافظ دارد - اين كتاب را پيرامون اشعار حافظ و اصطلاحات عرفانى آن در يك مقدمه و سه باب و خاتمه نگاشته ، با اين عناوين :
باب اول : در گزارش سرودههاى دشوار حافظ ،
باب دوم : در تأويل عارفانهء برخى از سرودههاى او ،
باب سوم : در دفاع از حافظ در برابر اتهام او به جبر يا ديگر عقايد مخالف با حق ،
خاتمه : در تفألاتى كه با ديوان حافظ انجام گرفته و درست آمده است .
[ الذريعة : 18 / 318 ؛ منزوى : 2 / 1343 ]
آغاز : فصيح ترين كلامى كه فصحاى بلاغت شعار و بلغاى فصاحت دثار كتابت ديوان خود سازند .
انجام :
گفته بودى كه شوم مست و دو بوسه بدهم * وعده از حد بشد و ما نه دو ديديم و نه يك
نسخهها :
ش 314 ، از آغاز افتادگى دارد ، آغاز : از ننگ و ناموس ظاهرى گذشته و اقبال بالكليه بصوب مطلوب نموده و از خرقه كه سبب عيب پوشيها است ، انجام : برابر نمونه ، نسخ ، سيد هاشم واعظ كابلى ( در خبوشان ) ، 1243 ق ، رسالهء دهم مجموعه ، « 111 ر 133 پ » 23 برگ ، 14 سطر .
لمعات
( عرفان - فارسى )
از : فخر الدين ابراهيم بن شهريار عراقى ( م 688 ق )