مرآت الحق
( عرفان - فارسى )
از : ملا محمد جعفر بن صفر خان كبوترآهنگى ، مجذوب على شاه ( م 1239 ق )
رسالهء مفصلى است در بيان مراحل سير و سلوك ، مؤلف تأليف آن را در سال 1236 ق آغاز نموده و طى پانزده فصل در بارهء : تصوف ، حلول و اتحاد ، وحدت وجود ، تناسخ ، صفات صوفيان و عارفان ، راه وصول به حق و دورى از خلق ، بحث نموده و در ضمن آن چند رساله و منظومه عرفانى گنجانده است . عنوان فصول كتاب چنين است :
فصل اول : در تعيين صوفى از كلام علماى اماميه ؛
فصل دوم : در بيان تحقيقى است كه ضعيف معروض مىدارد ؛
فصل سيم : در تحقيق صوفى و متصوف چنانچه جمعى از اكابر فرمودهاند ؛
فصل چهارم : در نقل كلام علامه حلى ؛
فصل پنجم : در تحقيق صوفى حقيقى ؛
فصل ششم : در كيفيت سلوك و رفتار سالكين ، مشتمل بر ده اصل ؛
فصل هفتم : مشتمل بر سه فايده : ذكر ، تفكر ، مراقبه ؛
فصل هشتم : در نقل برخى از كلمات محدث مجلسى ( ملا محمد تقى ) و فرزندش ؛
فصل نهم : در نقل برخى از كلمات محدث كاشانى ؛
فصل دهم : در نقل برخى از كلمات شيخ بهاء الدين عاملى ؛
فصل يازدهم : در نقل كلمات جمعى ديگر از اعاظم ؛
فصل دوازدهم : در بيان سير معكوس ؛
فصل سيزدهم : در تعريف عظمت و جلال دل صاحبدل ؛
فصل چهاردهم : در بيان اطوار سبع المثانى و تحقق تجلى ؛
فصل پانزدهم : در بيان منامات و واقعات .
[ فهرست مرعشى : 6 / 312 ]
آغاز : الحمد للَّهو سلام على عباده الذين اصطفى . . . اما بعد بر ارباب الباب ظاهر و هويدا باشد .
انجام : اگر دلالت كند بر ذات باعتبار صفتى از صفات او را اسماء صفات گويند و اگر باعتبار فعلى از افعال باشد مثل خالق و رازق او را اسماء افعال گويند تمت .
فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه تخصصى مركز تحقيقات دار الحديث ( فارسى ) — صفحة 255
مساهمون: على صدرائى خوئى
ص٢٥٥