جمهورى اسلامى ايران متجلّى است ، تغيير روش داده و تدابيرى انديشدند تا بتوانند جهانيان را نسبت به شيعه بدبين سازند . به ويژه در تركيه با خصوصيّتى كه بيان شد .
اوّلين قدم براى دور كردن مسلمانان تركيه از ايران ، در همين دو كنفرانس بود ، كه توسط مؤسسه « وقف الدراسات الاسلامية » مركز تحقيقات اسلامى با رياست آقاى على اوزاك برپا شد . در اولين كنفرانس ، نطق افتتاحيه جلسه توسط دكتر « عبد اللّه المصلح » از جامعه وهابيّت سعودى ايراد شد ، كه نظر وى در مورد شيعه ، همان نظر مستشرقين درباره اسلام است . عبد اللّه المصلح حتى تا به آن جا پيش مىرود كه عنوان مىكند : « مذهب شيعه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و حضرت على عليه السلام وجود نداشته است » ! .
وى اضافه مىكند : « إنّ التشيع ابتدأ بعد مقتل سيدنا الحسين » تشيّع پس از كشته شدن آقاى ما حسين پديدار شد .
على اوزاك نيز مىافزايد : « وقد تطورت الشيعة الامامية ، تحت حماية بعض الرؤساء و الدّول الّتى حكموا ايران تطورا ملحوظا » : شيعه اماميه در سايه حمايت برخى سلاطين و دولتهائى كه در ايران حكومت كردند به شكل چشمگيرى دگرگون شده است . و ادامه مىدهد : « بويهيون » ( آل بويه ) بودند كه سبب تطور و دگرگونى بزرگ در كلام و فقه شيعه شدند . در همان نشست حجة اللّه جودكى پاسخ دادهاند كه : « تشيع نه از ايران است و نه در ايران ساخته و پرداخته شده است » .
سخنران ديگرى مىگويد : تشيع نظريه است علم نيست . چون هر امرى اول نظريه است بعد علم مىشود ، او چنين مىگويد : « أخذت النظرية الامامية الاثنى عشرية شكلها النهائى من أوائل القرن الثالث الهجرى » تئورى مكتب شيعه دوازده امامى ( تشيّع ) شكل نهائىاش را در اوايل قرن سوم هجرى پيدا كرده است .
و نتيجه مىگيرد : « و الشيعة الحالية تقاليد أكثر من كونها دين و لا يمكن القول بانها
مرزدار مكتب اهل بيت ( ع ) ( سيرى در احوال وافكار وآثار مرحوم علامه عسگرى ' ره '" ) ( فارسى ) " — صفحة 204
مساهمون: محمد باقر اديبى لاريجانى
ص٢٠٤