منبع مالى فعاليّتها و كارهاى اجتماعى علّامه عسكرى جمعيت خيريهاى بود كه در بغداد تشكيل شد و مؤسس اوليه آن سيد هبة الدين شهرستانى مجتهد نامدار ايرانى الاصل عراق بود . مؤسسه مزبور در سال 1958 م به علّامه عسكرى واگذار گرديد . اين جمعيّت و صندوق خيريه وابسته به آن تمامى كارهاى خيريّه و فرهنگى خويش را بر اساس كمكهاى مردمى انجام مىداد و لا غير .
4 . نمايندگى آيت اللّه العظمى حكيم رحمهالله در بغداد
« بغداد خطّ مقدّم دفاع از كيان تشيع در جهان عرب بود و مركز اصلى كادرسازى غربىها در عراق در بغداد بود ، پايگاه تشكيلهاى قومى ، ملىگرا ، سوسياليست ، كمونيست ، روشنفكرى ، سكولار و غربگرايى و سنّى و سلفى و صوفى و نصارى كه مدارس داشتند و بچههاى مسلمانان در آنجا تعليم مسيحى مىآموختند . و . . . در بغداد بودند ، مراكز مهم دانشگاهى و انتشاراتى عراق نيز در بغداد بود ، حوزه نجف هم بايد حرفش را در بغداد مىزد ، همچنان كه حوزه آن روز قم هم بايد پاسخ شبههها را در تهران مطرح مىكرد ، لذا آيت اللّه حكيم رحمهالله به من مأموريت دادند كه به بغداد بروم . شرائط هر روز سختتر مىشد ، كودتاى عبد الكريم قاسم و سقوط سلطنت در سال 1958 م ، كودتاى عبد السلام عارف در سال 1963 م و نخست وزيرى احمد حسن البكر و بالاخره كودتاى بعثىها در سال 1968 م و حاكميت مطلق حزب بعث بر عراق ، ليكن ما هم مرتبا شكل فعاليّتهاى فرهنگى و اجتماعى و سياسى را متناسب با شرائط تغيير مىداديم تا اينكه در سال 1389 ه . ق . به خاطر مبارزه با حزب بعث ( كه قصد دستگيرى مرا داشتند ) به بيروت رفتم ، ارتش عراق خانوادهام را ( كه قصد پيوستن به من را داشتند ) از مرز اردن به عراق برگرداندند ، در بيروت هم عمّال حزب بعث به دنبال ربودن من بودند ، من هم از لبنان به ايران آمدم » . « 1 »
هامش
( 1 ) . مجله علوم حديث ، شماره 20 ، ص 86 - 88 ، گفتگو با علّامه عسكرى با تلخيص و تصرّف .