إجماع مخصص :
اتفاق مجتهدان در يكى از عصرها بر اينكه مراد از لفظ بعضى از آن است كه ظاهرش اقتضا مىكند نه همهى افرادش ، مثل نصف بودن مجازات بهتان بر برده با قياس بر نصف مجازات او در زنا .
إجماع مركب :
آن است كه مجتهدان دربارهى حكم مسألهاى به دو دسته تقسيم مىشوند ؛ گروهى معتقد به حرمت و گروه ديگرى به كراهت آن قائل باشند از مجموع دو قول حرمت و كراهت ، اجماع بر عدم قول بر وجوب يا ندب يا اباحه حاصل مىشود . اگر مجتهد يا مجتهدانى بر وجوب يا ندب يا اباحه آن قائل شوند ، قول سومى كه خارق اجماع است ، حاصل مىشود .
إجماع منقول :
اجماعى است كه اهل اجماع به آن رسيدهاند و برخى از آنها براى يكى از مجتهدانى كه در مجلس اجماع نبوده نقل مىكند و ثبوت اين اجماع مثل ثبوت خبر واحد است .
إجمال :
كلامى كه مبهم است و احتمال چند معنا دارد .
إحتمال :
مراد از آن امكان ذهنى است ، يعنى تصور طرفين آن كافى نيست ، بلكه ذهن در نسبت بين آنها مردد است ، اگر به معناى وهم و جواز باشد ، لازم است و اگر به معناى اقتضا و تضمين باشد ، متعدى است .
إحتياط :
تعهد : تحفظ ، رعايت ، ثقه ، تثبت .
دورى از شبهات و يا مشتبهات از ترس ارتكاب گناه ، مانند روزهى يوم الشك .
إحتياط شرعى :
اصطلاح اصول اماميه است و مراد از آن لزوم انجام همهى تكليفهاى احتمالى است ، يا دورى از آنها در هنگام شك و ناتوانى در تحصيل حقيقت آن همراه با امكان انجام يا اجتناب از آن است . علماى اصولى آن را حجت نمىدانند .
إحسان :
يكى از نامهاى مندوب است .
خدا را چنان پرستش كن كه گويى او را مىبينى و اگر تو او را نمىبينى ، او شما را مىبيند .
إحصان :
پاكدامنى
داراى چند معناست : 1 - اسلام ( نساء / 25 ) 2 - آزادى ( نساء / 25 ) 3 - ازدواج ( نساء 24 / ) 4 - پاكدامنى ( نور 4 / )