ث
ثابت :
در اصطلاح محدثين بر حديث صحيح اطلاق مىشود .
ثبوت اللغة بالقياس :
اختلافى دربارهى ثبوت لغت با نقل و توقيف نيست ، ولى با قياس اختلاف است .
ثبوت :
ورود و طريقه .
طريقهى ورود نص شرعى و وصول آن به ما از دو منبع كتاب و سنت است ، مانند اينكه گفته مىشود : قرآن قطعى الثبوت است ؛ يعنى از طريق متواتر كه خطاپذير و احتمالپذير نيست ، به ما رسيده است ، ولى سنت هم قطعى الثبوت است و هم ظنى الثبوت .
ثقه :
فردى كه سخن ، روايت و شهادتش پذيرفته مىشود .
ثمره :
اصطلاحى است ويژهى امام غزالى در كتاب المستصفى و مراد از ثمره در نزد او حكم و حقيقت حكم ، اقسام و اركان آن و آنچه كه حكم را آشكار مىكند ، مانند وجوب ، حرمت ، ندب ، كراهت ، اباحه ، حسن و قبح ، قضا ، ادا و صحت و فساد .
ثواب :
رحمت و آمرزشى كه از سوى خداوند شامل انسان مىشود .