تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — صفحة 491

مساهمون:

ص٤٩١
مسلم اليه مىباشد . شرح لمعه ، كتاب متاجر

مسلم فيه -

در بيع سلم متاع پيش فروش شده را مسلم فيه مىگويند . موارد استعمال : شرط اجود و اردء در مسلم فيه درست نيست . شرح لمعه ، كتاب متاجر

مسلول الخصيتين -

انسان و يا حيوانى كه بيضتين آن‌را آخته كرده‌اند . موارد استعمال : در قطع آلت رجوليت ( ذكر ) پرداخت ديهء كامل واجب است و لو اين‌كه شخص مسلول الخصيتين باشد . شرح لمعه ، كتاب ديات

مسمّى -

در لغت ناميده شده است . در فقه ، در معاملات معوض هريك از عوضين را « عوض مسمّى » نامند و گاهى به طور اختصار مسمى گويند . ترمينولوژى حقوق موارد استعمال : انجام كار در وقت تعيين شده موجب مىشود كه مسمى به كارگر پرداخت شود . شرح لمعه ، كتاب اجاره

مسنّ -

مرد سالخورده . مجمع البحرين در عرف فقها ، گاو نرى است كه دو سال عمر كرده و به سال سوم وارد شده است . موارد استعمال : در چهل گاو به عنوان زكات يك مسنّه به عنوان زكات داده مىشود و پرداخت مسنّ كافى نيست . شرح لمعه ، كتاب زكات

مسنّة -

از افراد انسان به زن سالخورده و از غير انسان به حيوانى كه هشت سال دارد مسنه مىگويند . در عرف فقيهان ، گاو ماده‌اى را گويند كه دو سال تمام عمر كرده و به سال سوم وارد شده است . موارد استعمال : يكى از امور ششگانه در ديه ، يك‌صد مسنه مىباشد . شرح لمعه ، كتاب ديات

مسنّيات -

سدهايى كه درست مىشود تا پشت آن‌ها آب جمع شود . مجمع البحرين ؛ معجم لغة الفقهاء موارد استعمال : تحجير با درست كردن ديوار و مرز و مسناة ( مفرد مسنّيات ) در اطراف زمين تحقق مىيابد . شرح لمعه ، كتاب احياء موات

مسوخ -

حيوان‌هاى مسخ شده را گويند . بنابر روايتى عبارتند از : « ميمون ، خوك ، خفاش ، گرگ ، فيل ، عقرب ، عنكبوت ، زهره ، سهيل ، دعموص ، جرّيث ( مارماهى ) ، دبّ » . موارد استعمال : بنابر قول ظاهر زكات بر مسوخ واقع مىشود و با تزكيه پاك مىشوند . شرح لمعه ، كتاب اطعمه و اشربه

مسيس -

چيز مس شده ، دست ماليده شده . در فقه ، به وطى و مجامعت زن مسيس گفته مىشود . موارد استعمال : مرد مظاهر بايد قبل از مسيس كفاره بدهد . شرح لمعه ؛ شرايع ، كتاب ظهار

مشاجرة -

مخالفت و منازعه بين اشخاص . در عبارات فقها آمده است « يقع بينهما المشاجرة . » طلبة الطلبه ، كتاب نكاح

مشارب -

محل‌هاى شرب ( آب خوردن ) را گويند . مجمع البحرين موارد استعمال : در حديث است كه رسول
اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — صفحة 491 | حسين مروج