مصلحت تسهيل از مصالح نوعى است كه از نظر شارع بر مصالح شخصى مكلّفين مقدم است و اين معنا با طريقهء شريعت اسلامى كه تشريع آن بر پايهء سهولت و آسانگيرى است كاملا منطبق است .
مصلحت سلوكى « 1 »
اين عنوان توسط شيخ اعظم انصارى ( ره ) در باب امارات به منظور تصحيح جعل امارات تأسيس گرديده است و آن عبارت از اين است كه در نفس سلوك اماره و تطبيق عمل بر مؤداى آن ، مصلحت است به گونهاى كه با اين مصلحت آنچه از مصلحت واقع به هنگام خطا تقويت مىگردد جبران مىشود .
مقصود ايشان از فرض مصلحت سلوكى اين است كه در خود سلوك طريق اماره مصلحتى وجود دارد كه عايد شخص مكلف مىشود نه آنكه در خود مؤداى اماره يعنى ذات فعل و عمل مصلحتى حادث گردد تا اينكه نتيجتا مستلزم انشاى حكمى ديگر غير از حكم واقعى بر طبق مؤداى اماره باشد كه آن خود نوعى تصويب است كه بطلانش نزد علماى اماميّه اجماعى است .
هامش
( 1 ) - اصول الفقه مرحوم مظفّر : ج 2 ص 41 .