1 - مشترك لفظى : آن است كه يك لفظ در برابر چند معنا بطور جداگانه وضع شده باشد . مثل لفظ « عين » در زبان عربى كه به معناى چشم ، و چشمه و طلا و معانى ديگر آمده است ، و كلمه « بار » در زبان فارسى كه به معناى نوبت ، اجازه ، محموله و ثمره به گونه حقيقى استعمال مىشود .
2 - مشترك معنوى : آن است كه لفظ واحدى در برابر معنايى وضع گرديده كه داراى افراد و مصاديق متعدّدى مىباشد . نظير حيوان كه در قبال معناى واحدى وضع گرديده و ليكن مصاديق آن گوناگون است .
مشتق
مقصود از مشتق از نظر اصوليّين لفظى است كه داراى معناى وصفى باشد و اين معنا اعم از مشتق به اصطلاح نحويين است ، چه آنكه مشتق به عقيده اصل ادب چيزى است كه مقابل جامد باشد .
بنابراين نسبت ميان مشتق نحوى و مشتق اصولى عام و خاص من وجه است .
به هر ترتيب مشتق به سه گونه استعمال مىشود :
1 - استعمال مشتق در خصوص ذاتى كه متلبّس به مبدأ و موصوف به وصف است .